Heb je met veel mensen conflicten en ben je dat inmiddels zat?
Met collega’s, vrienden of familieleden? Misschien merk je dat dezelfde situaties zich blijven herhalen. Dat gesprekken vastlopen. Dat samenwerking moeizaam voelt. Of dat je na afloop denkt: hoe is dit nu weer gebeurd?
Veel mensen zoeken de oplossing buiten zichzelf. Logisch ook. Want ja, bij een conflict zijn altijd anderen betrokken. Toch is er één ongemakkelijke waarheid: in elk conflict heb je zelf ook een aandeel. Soms klein, soms groot, maar nooit verwaarloosbaar. En precies daar begint conflicthantering die echt verschil maakt.
Niet bij het veranderen van de ander, maar bij het onderzoeken van je eigen rol. Niet om jezelf de schuld te geven, maar om invloed terug te nemen. Want wat van jou is, kun je veranderen.
Conflicthantering: oplossen én voorkomen
Bij conflicten denken we vaak aan oplossen. Het liefst snel, zodat we weer door kunnen. Maar minstens zo belangrijk is voorkomen. Niet door spanningen te vermijden, maar door eerder te herkennen wat er gebeurt — in jezelf én in de interactie met de ander.
Soms lukt het om na een conflict weer samen verder te gaan. Dat is waardevol. Maar nog krachtiger is het wanneer je leert hoe conflicten überhaupt ontstaan, zodat je ze minder vaak hoeft uit te vechten.
Een praktijkvoorbeeld maakt dit vaak helderder dan theorie alleen.
‘Misschien’ en ‘wellicht’
Tijdens één van mijn trainingen Paard als Spiegel nam een gemeenteambtenaar deel. In de kennismakingsronde vertelde hij dat hij op zijn werk regelmatig conflicten had met collega’s. Daar wilde hij misschien wel iets aan doen. Wellicht kon deze training daarbij helpen.
Die woorden — misschien en wellicht — vielen op. Ze verraden twijfel, terughoudendheid. Alsof hij al had besloten dat verandering lastig zou zijn. De conflicten speelden immers al jaren. Dat zou je toch niet in één training oplossen?
En eerlijk is eerlijk: nee, dat kan ook niet. Maar bewustwording kan wél in één moment ontstaan.
Houding en conflicten
Gaandeweg de training werd duidelijk dat deze man zijn conflicten vooral beleefde als iets wat hem overkwam. Lastige collega’s. Weerstand. Onbegrip. Tot hij in de ring stapte met het paard.
Hij deed dat op de manier die hij ook op zijn werk gewend was: direct, sturend, dominant. Het paard moest doen wat hij wilde. Alleen… dat gebeurde niet. Het paard liet zich niet leiden. De spanning was zichtbaar. En voelbaar.
Ik zei tegen hem:
“Als jullie allebei in deze positie blijven, gebeurt er niets. Dan blijf je in conflict. Wat denk je dat er gebeurt als je eens met het paard mee beweegt?”
Zijn reactie was veelzeggend:
“Maar dan ben ik toch een loser? Dan geef ik toe. En wie zegt dat het dan beter wordt?”
In beweging komen
Ik vroeg hem het toch te proberen. Gewoon als experiment. Hij liep rondjes om het paard, nam wat afstand, liet de druk los. Niet in één keer, maar stap voor stap.
En toen gebeurde er iets bijzonders.
Langzaam begon het paard met hem mee te bewegen.
Niet omdat hij dwong, maar omdat hij ruimte gaf.
Dat moment was confronterend én verhelderend. Want dit is precies wat er in veel conflicten gebeurt: hoe meer je duwt, hoe meer de ander weerstand biedt. Hoe meer je ontspant, hoe meer beweging er ontstaat.
Loslaten en ruimte geven
Na afloop vertelde hij dat hij dit principe is gaan toepassen op zijn werk. Hij hield zijn mening soms even in. Parkeerde die. Ging het gesprek aan zonder direct te willen winnen.
Later, tijdens persoonlijke coachingsessies, zei hij:
“Het is fascinerend. Ik dacht altijd dat ik duidelijk moest zijn. Maar wat ik eigenlijk moest doen, was ruimte geven. Mensen voelen zich snel in een hoek gedrukt. Dan gaan ze terugslaan.”
Wat hij leerde, was niet minder betrokken zijn — maar anders betrokken. Beschikbaar zijn. Meebewegen. En vertrouwen dat zijn kennis en ervaring vanzelf zichtbaar zouden worden.
En inderdaad: collega’s begonnen hem juist vaker op te zoeken.
Conflicthantering als innerlijk proces
Dit voorbeeld laat zien waar conflicthantering vaak écht over gaat. Niet over gelijk krijgen. Niet over toegeven of verliezen. Maar over houding. Over hoe jij een situatie binnenstapt. Over de ruimte die je wel of niet laat.
Binnen NLP wordt veel gewerkt met dit soort patronen. Met automatische reacties, overtuigingen en aannames die bepalen hoe een conflict zich ontvouwt. Zodra je je daarvan bewust wordt, ontstaat keuze. Dan hoef je niet langer op de automatische piloot te reageren.
Bij InnerQi wordt conflicthantering dan ook gezien als iets menselijks. Iets wat je kunt leren, oefenen en verfijnen. Niet om conflicten te vermijden, maar om er volwassen en effectief mee om te gaan.
Tot slot
Conflicten horen bij samenwerken en samenleven. Met collega’s, vrienden en familie. Ze verdwijnen niet door ze uit de weg te gaan. Ze veranderen wél wanneer jij in beweging komt.
Niet door harder te duwen, maar door ruimte te geven.
Niet door vast te houden, maar door los te laten.
Niet door gelijk te krijgen, maar door het gesprek open te houden.
Kom in beweging. Ga het gesprek aan. En ervaar wat er verandert.
Heb je ervaringen met conflicten — succesvol of juist niet — dan nodig ik je uit om ze te delen. Juist van elkaar kunnen we hierin veel leren.
Auteur
Ferdinand Aukes
